Ինչ հիմնավոր ու անհիմն,
օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներ ասես չեն բերում մեր գործարարները իրենց ձախողումներում
մեղավորներ փնտրելիս: Հարկերը շատ են, իսկ հաճախորդները քիչ: Գաղափար կա, բայց
փող չկա: Վարկեր կան, բայց գրավ չկա: Հիրավի, մեր երևակայությանը սահման չկա:
Ամենատարածվածը, իհարկե, «Ժողովրդի ձեռքը փող
չկա» արտահայտությունն է: Կարծես թե անխոցելի հիմնավորում է: Սակայն, ինչպես հասկանաս
այն գործարարին, ով զբաղվում է թանկարժեք գրասենյակային կահույքի ներմուծմամբ և վաճառքով
ու միաժամանակ ասում է. «Ժողովրդի ձեռքը փող չկա»: Կամ բացում են շքեղ վարսավիրանոց,
էլ ավելի շքեղ գներով ու ձախողման դեպքում ասում. «Ժողովրդի ձեռքը փող չկա»:
