ԴԱԺԱՆ ՓԱՍՏԵՐ ԵՎ ՀԵՇՏ ԼՈՒԾՈՒՄՆԵՐ. մաս 4

Այս տարի բերքն առատ է, ամենուրեք և բոլոր տեսակի մրգերի և բանջարեղենների: Սակայն բավականին լուրջ խնդիր կա` կապված խոտի հետ: Անձրևային ամառվա պատճառով խոտի քանակությունը բավականին քիչ է` համեմատած նախորդ տարվա հետ: Ու բնականաբար գները աճում են: Օրինակ Ամասիայի և Աշոցքի տարածաշրջանում (երեկ այնտեղ էի գործերով) այս տարի մեկ տուկ խոտն արդեն վաճառվում է 1500 դրամով, այն դեպքում, երբ անցյալ տարի գինը եղել է 500-600 դրամ:

Խոտի սակավությունը և թանկությունը բերում են անասնագլխաքանակի կտրուկ նվազման: Գյուղացիները սկսել են իրենց կովերը մորթել, քանի որ չեն կարողանում համապատասխան քանակի խոտ կուտակել: Որպես արդյունք թարմ մսի մեծածախ գինը նվազել է: Մի քանի շաբաթ առաջ առևտրականները գյուղացիներից միսը ձեռք էին բերում մոտ 1800 դրամով, իսկ հիմա այդ գինը նվազել է ընդհուպ մինչև 1200 դրամ: Բայց ինչպես սովորաբար լինում է Հայաստանում, մեծածախ գները նվազում են, իսկ մանրածախ գինը, որը վճարում են սպառողները, մնում է նույնը:

ԴԱԺԱՆ ՓԱՍՏԵՐ ԵՎ ՀԵՇՏ ԼՈՒԾՈՒՄՆԵՐ. մաս 2

Ըստ ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության, այս տարի Հայաստանում կանխատեսվում է  8-9% աճ գյուղատնտեսության ոլորտում…Թե ինչ է նշանակում այս աճը, պարզ է. Գյուղացին ստացել է ավելի շատ բերք համեմատած, դեռ պարզ չէ, թե որ տարվա հետ (այս մասին լրատվությունը լռում է):

Դե ինչ, որպես օրինակ թերևս նշեմ դեղձը: Այս տարի դեղձի բերքը իրոք շատ առատ է, նույնիսկ ծառերի ճյուղերն են կոտրվում: Կարծես թե ուրախալի փաստ է, որը սակայն բավականին տհաճ երևույթներ է առաջ բերում: Առատ բերքը գրեթե չի վաճառվում, քանի որ գնորդներ պարզապես չկան:


Իհարկե, որոշ մասը վաճառվում է շուկաներում, սուպերմարկետներում, ճանապարհների վրա: Սակայն, սրանք փոքր քանակներ են. Հիմնական մասը պետք է ձեռք բերվի վերամշակողների կողմից: Հոդվածը գրելու ժամանակ տեղեկացա, որ նույն իրավիճակը լոլիկի շուկայում է. Բերքը շատ է, իսկ հուլիսի 30-ի դրությամբ դեռ մթերումներ չկան: Կարծես բոլորը սպասում են, որ բերքի լճացումներ լինեն ու բնականաբար գները կտրուկ կնվազեն: Իհարկե միակ տուժողը մնում է գյուղացին:

Ինքս ականատես եղա, թե ինչպես է Պտղավան գյուղում 1 կգ դեղձը վաճառում են ընդամենը 40-50 դրամով: Այսինքն, մեկ արկղ դեղձի գինը (20 կգ) սահմանելով առավելագույնը 1000 դրամ: Սակայն նման մատչելի գնով դեղձ վաճառելը դեռ բավարար չէ բերքի սպառումն ապահովելու համար:  Արդյունքում այդ բերքը ուղղակիորեն փչանում է: Նման վիճակ էր Նոյեմբերյանի Այրում, Պտղավան, Դեղձավան, Հաղթանակ, Զորական, Լճկաձոր և այլ գյուղերում: Իսկապես սարսափելի իրավիճակ է:

Զարգացո՞ւմ, թե՞ լճացում

Գյուղատնտեսությունը բաղկացած է մի քանի ենթաոլորտներից, որոնցից ամենագրավիչներից մեկը ջերմոցային տնտեսություններն են:  Մինչև 1980-ականները այս ճյուղը բավականին զարգացած էր Խորհրդային Հայաստանում: Խորհրդային Հայաստանի վերջին տասնամյակում, սակայն, այդ ոլորտն անկում ապրեց` իշխանությունների ռեպրեսիվ քաղաքականության հետևանքով: Ջերմատնային տնտեսությունները սկսեցին զարգանալ անկախության առաջին տարիներից: Սակայն նորանոր խոչընդոտները լրացուցիչ խնդիրներ են ստեղծում ենթաոլորտի զարգացման համար: Հիմնական խոչընդոտը ջերմոցներում օգտագործվող ներկրվող տնկիների և սածիլների համար սահմանված մաքսատուրքն ու սահմանի վրա գանձվող ԱԱՀ-ն է: