Շատ հետաքրքիր մարդիկ են հայ գործարարները…Կարծում եմ շատերը կհամաձայնվեն այս մտքի հետ: Հայ գործարարները աչքի են ընկնում աշխատասիրությամբ, ճկունությամբ, դժվարությունները հաղթահարելու աննկուն կամքով: Այս ցանկը կարելի է շարունակել:Սակայն, ես կուզենայի ուշադրություն դարձնել մեկ այլ հարցի վրա: Ինչո՞ւ են հայ գործարարները մեծ ներդրումներ անում ու նրանցից շատերը այդ ներդրումները հիմնավորում են էմոցիոնալ փաստարկներով: Օրինակ, “ես գիտեմ, որ լավ բիզնես է”, “ինչո՞ւ պետք է նրա (պայմանական մրցակից) մոտ ստացվի, իսկ իմ մոտ ոչ”, “ես շուկան կգրավեմ”, “փորձը փորձանք չէ” և այլն:
Այսօր Հայաստանում շատ երիտասարդներ են մտածում սեփական բիզնես սկսելու մասին:
Ի՞նչն է նրանց դրդում այդ քայլին: Չէ՞ որ սեփական բիզնես սկսելը կապված է մի շարք խոչընդոտների, վտանգների և անորոշությունների հետ: Թողնել խաղաղ և կարգավորված ութժամյա աշխատանքային ռեժիմը և աշխատել օրը 24 ժամ, շաբաթը 7 օր… հրաժարվել կայուն ամսական աշխատավարձից և վտանգել բիզնեսի մեջ ներդրած գումարներդ… Անհրաժեշտ մասնագետների ընտրություն, հաճախորդների ակնկալիքների արդարացում, դժվարություններ հումքի կամ ապրանքի մատակարարների հետ… էլ չեմ ասում վարկերի, հարկային տեսչության և այլ գլխացավանք առաջացնող հարցերի մասին:
